Search This Blog

Friday, October 25, 2013

Kultura eshte proces

Nuk e di se nga cfare merr spunto ky status, prandaj nuk po komentoj per teresin e tij, mbasi jam ne favor te dijes dhe te pergatitjes se kapaciteteve  drejtuese dhe manaxheriale dhe vendosjes ne cdo pozicion te njeriut te afte per ta  mbajtur peshen e pozicionit te tij. Doja te ndalesha tek kriticizmi i ashper ndaj artit dhe kultures, apo edhe figurave te caktuara, ikona per kushtet tona sic mund te jene Kadri Roshi e shume te tjere  nga brezi i tij. Artistet tane duhet ti vleresojme brenda kontestit te kohes dhe hapesires ne te cilen ata ushtruan  aktiviteitn e tyre artistik. Ne fund te fundit  ata jane qenie njerezore dhe smudn ti thyejne njeheresh te giitha gardhet apo mentalitet  qe ka pasur koha kur jetuan ne vendin ku ata ushtruan aktrimin ne rastin konkret apo cdo gjini arti. Ata thyen tabu, krijuan dicka ndonjehere nga hici, ishin avangarde per kohen, sillnin dicka ndryshe cilesisht artistikisht pse jo edhe nga menyra se si i shihnin fenomenet. Po perifrazoj  te nderuaren Drita Pelingu qe pak dite ka qe eshte ndare nga jeta, kur thoshte ne intervisten e saj te fundit: ne kishim deshiren, nuk kishim pervoje, nuk kishim  modele qe tu referoheshim, nuk  kishim idhuj, nuk kishim litrature. Por ata kishin pasion , shprit dhe vendosmeri per te ngritur teatrin shqiptar dhe bene kete. Pra edhe sikur vetem per faktin qe ata krjuan  modele apo bazament per ata qe do te vinin pas ja vlen te vleresohen. pastaj shuem u shkolluan jashte. Ne fund te fundit  u arrit qe te ksihte nje akademia arti. Nse teatri, drei diku filmi jane disi mbrapa, nuk mohohne arritjet ne filmin me metrazh te shkruter,  per baletin apo kengtaret  lirike, perseri edhe shume instrumentist, pse jo  pak edhe nga artet  figurative, mbas hapjes kane patur mundesi te cajne ne skena boterore dhe europiane. Kjo eshte   kollona qe vine duke u lartesuar por qe  ndertohet ketu ne kete vend. Ne as nuk mudn te importojme kulture apo artiste. Formimi dhe krijimi i tyre eshte proces.

Sunday, September 29, 2013

Një mbrëmje fillim vjeshte

Dje në ditën e fundit të vjeshtës së parë, po tentoja të bëja një përmbledhje sa më koncize të asaj çfarë ka qënë më evidente në këtë  muaj. Instiktivisht u prira të bëja një krahasim me natyrën. Jo rrallë na ndodh që përgjigjet apo edhe frymëzimin ta marrim prej saj.
 
Përshkrimi, që gjeta me vend të bëja është i shoqëruar në fakt nga një kontrast i fortë: Rënia e gjetheve, me "zhurmën" e qetësisë - dhe përball saj-  Ulërima politike të ngarkuara me vulgaritet cinik dhe nëncmim të dijes.

Pra vjeshta e qetë e natyrës shoqërohet nga vjeshta ulëritëse dhe herë pas here nga injoranca në dabatin e shoqërisë sonë paraindustriale (S'po e bëjmë dot dreqi ta marre atë kapërcimin e madh drejt shoqërisë së  dijes. Shpresoj shumë që të ndodh). 

Ajo që kërkojmë në si qytetare është të çeli pranvera në zemrat tona. Një pranverë që sjell “virtyt dhe dije”. Ne gjithashtu duam të bindim klasën politike të braktisë grindjet fëminore (të gjithë i shohim "qarjet naive" pa klasë të atyre që kërkojnë t'u kthehet lodra e tyre:"pushteti"). 

Ne duam ti bindim ata të ndalin  së mbrojturi ekonominë e papërligjëshme. Ata po tentojnë ta terheqin publikun në debatin e tyre pa fryt dhe pa interes për publikun. Pra ata duan ta mbajnë debatin atje lart. Duan të na tërheqin të dëgjojmë monologje. Për këtë ndihmojnë edhe mediat vizive me debate pa interes për publikun. Por në fakt  është koha që debati të zbres këtu poshtë: tek publiku. Është koha e dialogut. Këtë demostron bota e qytetëruar dhe demokratike. Argument bindës ky, që ata (politikanët) të lëvizin e të dëgjojnë vuajtjet dhe hallet e popullit. Modelet janë: udhëheqës europian, komisioner bashkëbisedojnë rregullisht me publikun për probleme të ndryshme apo  tërheqin nëpërmjetë forumeve të ndryshme mendimin qytetar për çështje të caktuara. 
Sot  e pamë një të tillë edhe në Shqipëri.

Në ditën e parë të vjeshtës së dytë kryeministri Rama në një bashkëbisedim me publikun e dha shembullin i pari, duke u dhënë përgjigje shumë pyetjeve dhe shqetësimeve të ngritura prej tyre. 

Shpresoj të jetë praktike që do të vazhdojë dhe jo thjesht një gjethe vjeshte. Unë besoj.

Pathways to New Community Paradigms: Why D.I. (Disruptive Innovation) in the Public Sector and Community Governance

Pathways to New Community Paradigms: Why D.I. (Disruptive Innovation) in the Public Sector and Community Governance

Saturday, September 28, 2013

European territorial cooperation-Kooperimi territorial europian

European territorial cooperation is a central element for the construction of a common European space and a pillar of European integration, which clearly adds value in various ways: it contributes to ensuring that borders do not become barriers, brings Europeans closer together, favours solutions to common problems, facilitates the sharing of ideas and good practices and encourages strategic cooperation to achieve common objectives.

Bashkëpunimi territorial evropian është një element qendror për ndërtimin e një hapësire të përbashkët evropiane dhe një shtyllë e integrimit evropian, i cili padyshim shton vlerë në mënyra të ndryshme: kontribuon në sigurimin që kufijtë të mos bëhen barriera, i afron evropianët, favorizon zgjidhjet për problemet e përbashkëta, lehtëson ndarjen e ideve dhe praktikave të mira dhe inkurajon bashkëpunimin strategjik për të arritur objektiva të përbashkëta.