Rikualifikimi i periferive te qyteteve tona

“Sfida Ambientale, rikualifikimi dhe vleresimi i aseteve egzistuese te qyteteve , therret arkitektet shqiptare, pse jo te ftohen edhe arkitekt nderkombetare, te behen interprete dhe proatgoniste te nje vizioni te ri te shoqerise, te nje  konceptimi te ri te qytetit, i cili duhet te jete gjithnje e me i qendrueshem gjithnje e me i gjelber. Rikualifikimi i periferive te tyre dhe jo nderhyrjet jo te qendrueshme ne zemer te tyre, rasti I korpusit universitar ne Tirane, do i bej keto qytete me te qendrueshem me te gjelber”.

Pak ndjeshmeri!

Eshte e domsodoshme te ngreme zerin. Po prezantohemi si nje shoqeri e pandjeshme! Vetem pak minuta perpara bisade e nje cifti me te cilin u shkembeva ne rruge ishte kjo: Burri me ze hakerrues (i trimeruar si gjel perpara gruas) i thoshte gruas: "degjo bej si te thashe se ndryshe neser erdha dhe te bera copash. S'pyes as per ty as per femijet". Nderkohe gruaja, e cila degjonte me perunjesi, veshtronte me ndrojtje pereth e  vene ne siklete nga ne kalimtaret e rastit!. O zot degjojne apo nuk degjojne keta njerez. Me sa duket gruaja kishte "degjuar",se ishte shume e trembur! Gra mos u perkulni! Tregoni force, dinjitet dhe integritet. Hyra ne fb me mendimin qe te shkruaja nje status per kete pandjeshmeri. Gjeta nderkohe kete njoftim te Erionit dhe  e  ndava shoqeruar me kete koment. Duhet reagim si per cdo anomali tjeter te shoqerise sone edhe per plagene rende te dhunes  ndaj grave.

Maksi dhe Moderniteti

Duke ndjekur emisionin "Opinion", me Maks Velon" mendova: eshte pasuri te kesh nder te gjallet njerez si Maks Velo. Maksi apelon per mendje te hapura, per kuluture. "Modernitet sipas tij do te thote te ruash identitetin tend". Maksi ka nje shqetesim: "eshte e veshtire te diskutosh sot me injorencen, e cila perpiqet te na prezantohet si moderne, sepse ajo nuk te kupton". Por a nuk eshte "injoranca" (ne edhe termit injorance ne fakt nuk i referohemi si duhet), thene ndryshe "Padija", problemi me i madh qe ka shoqeria sot? Nga luftimi i saj duhet filluar. Ilaci kunder saj njihet tashme: eshte e kunderta e "Padijes": DIJA. Tere investimi yne duhet te shkoje ne kete drejtim. Te tjeart vine vet mbas.

Ndodh cdo dite!

"Kriza mund  të luftohet edhe “me shkembim”

Të ballafaquar me një depresion ekonomik ka kompani që nuk e humbasin toruan, por kërkojnë strategji alternative per ti bere ball asaj.  Kështu që kompanite   arrijne në tregje të reja.

I tille eshte rasti për kompanitë e ndërtimit apo ato, që operojne në fushën e betonit të parafabrikuara industriale". Ato jane duke shikuar për rrugë të reja duke mbyllur ciklin ne një qark të caktuar, apo me shkëmbim", . Kjo është një praktikë që do të thotë fjalë për fjalë përkthehet shkëmbim. Kjo eshet nje rruge e miratuar ne heshtje nga bizneset te cilat  ofrojne tani një shkëmbim shumëpalëshe të mallrave ose shërbimeve në kompensim reciprok.

Tani lind nevoja per te hyrë në BexB brenda cdo qarku. Midis tyre mund te lidhen kontrata me vlera te caktuara , nje epjese e te cilave mund të paguhet në para të gatshme, kurse një pjesë “me shkembim” në vend ".

Cdo kompani mund të marrë materialin e ofruar nga kompanitë që janë në qark. Nga materialet për zyra (toner, shkrimi) për makina, materiale te ndrysheme etj , por qe janë të gjitha brenda BexB.

"  Sigurisht për ne kjo eshte një forme investimi  e ndryshme nga e zakonshme, por ajo është një formë e re e tregut, e cila mbetet  për të hetuar dhe vlerësuar.Qëllimi është që të përshtaten në një mjedis të ri ku mund të gjenden konsumatorë të rinj  të rriten shitjet. "

Kjo rezulton nj forme shkëmbimi ecila është përhapur jashtë vendit, veçanërisht në kohën e krizës.  Mbetet per tu vleresuar  ky tip i ri maredhenieje. Nese rezulton e sukseshme perse te mos  institucionalizohet ne mareveshje

"Madrid Río" project: know how Madrid has regained the banks of the Manz...

Axis 4: Promotion of a polycentric & integrated development (playlist)

Konflikti: mbi burimet natyrore në qytete

Konflikti mbi burimet natyrore në qytete është një dukuri e përhapur, por që kalon pa u ndier në shumë raste tek ne. Kur mendojmë për konfliktet mbi burimet natyrore, ne priremi të mendojmë për burimet rurale: naftën, shpyllëzimin, shkatërrimin e minierave (si p.sh. shkatërrimi i minierës së Bulqizës si pasojë e shfrytëzimit pa kriter të saj) etj.

Në fakt, ato janë më shumë se kaq. Burimet natyrore përshkojnë edhe qytetet tona. Ato përfshijnë pemë, rrugë, parqe, plazhe, lumenj etj. Është e rëndësishme të kujtojmë të menduarit urban të qytetarëve, si në rastin e protestave në Turqi si përpjekje për të ruajtur fikun egjiptian në "Gezi Park", duke i mësuar regjimit të drejtën mbi aksesin dhe kontrollin publik mbi burimet natyrore në Turqi. Gjithashtu, ne nuk duhet të harrojmë faktorin urban në konfliktet mbi burimet. Ai shton se pemët bëhen "një simbol i prekshëm i hapësirës së përbashkët, të cilës autokratët pretendojnë t'i shërbejnë, por në fakt e shkatërrojnë".

Në “Local Ecologist”, kam gjetur disa raste lokale në gjithë botën mbi konfliktet e burimeve natyrore. Në një kurs masteri për rregullimin politik të zhvillimit lokal dhe rajonal, profesori nga Universiteti i Roterdamit na kërkoi të marrim në konsideratë se si "materialiteti i një resursi" ndikon në konfliktet mbi menaxhimin e tij. Në qytete, një karakteristikë hapësinore e burimeve të shumta është kufizimi (boundedness). Një park, për shembull, ka kufijtë e caktuar materialë. Në qoftë se dikush ndërton mbi të, ai ndryshon kufijtë në mënyra të rëndësishme. Ai apo ata që ndërhyjnë, zvogëlojnë në këtë mënyrë aksesin publik mbi to. Pra, ata bëjnë të ndryshojë mënyrën se si rrjedhin përfitimet dhe drejtimin për ku shkojnë ato. Kjo mund të ilustrohet pastër me rastin e Kopshtit Botanik në Tiranë, ku projekti i unazës u ndryshua në favor të privatit, duke cenuar një pronë publike unikale.

Privatizimi i resurseve publike – nga Stambolli në Nju Jork e deri tek ne – devijon përfitimet prej këtyre pasurive nga publiku tek privati. Kur kjo ndodh jodemokratikisht, është një padrejtësi që duhet të luftohet meditem me forcën kolektive të publikut.

Luiza Hoxhaj

9 Korrik 2013

Nje thirrje e hapur

Kjo eshte nje risi qe nuk duhet te anatemohet! E para Rama ne cilesine e tij si kryeminister  i ardheshem ka gjithe te drejten e zotit qe te punoj per perzgjedhjen e stafit me te cilin do te punoj.  Qe te relizoj premtimet Rama ka nevoje per stafin perkates. Asgje nuk behet vetem.  Fakti qe ai ben nje thirrje te hapur, kjo mund te  quhet si cdo ' call for proposal" e hapur per kedo qe e ndjen qe mund te kontribuoj dhe ka pevojen e duhur per ta bere kete. Ska rendesi nese jeton ne Shqiperi apo jasht saj. Sigurisht ai do perzgjedh  midis atyre qe duan ta bejne kete gje. Fakti qe ai e zgjeron ftesen e tij dhe nuk ngushtohet vetem tek militante, nderkohe pa i perjashtuar ata, por duke i konsideruar si konkurues te barabarte per vlera te barabarta, eshet tregues i gjitheperfshirjes dhe krejtesisht e kunderta e praktikave te partise shtet. sa per  rritjene nivelit t epagave ajo do te vi paralelsiht me zhvillimin.  Momenti qe kalojme kerkon pergjegjeis dhe investim, Jo me kot ne administrate, si kudo n ebote, jane mednuar edhe postet politike prej te cileve fillon ndryshimi. Kush beson tek "Rilindja' mund te kontribuoj. Dihet qe pa besim nuk behet asgje.

Te jesh "smart"

 E veshtire te jesh "smart " nese pjesa tjeter e shoqerise eshte memece. Kostatoj domosdoshmerine per te mbushur  humneren, qe ndan deklarimet projketuese nga realizimet konkrete. Per tu bere nje qytet, nje vend me inteligjent eshte thelbesore, qe te mund te besosh tek inteligjenca e gjithe subjekteve te ndryshem te perfshire ne procesin e zhvillimit kompleks, te besosh tek aftesite e tyre, si dhe te besosh ne domosdoshmerine per te krijuar bindjen se qendrueshmeria ne kuptimin me te gjere te fjales, duhet te behet nje referim ne jeten tone te perditeshme. Me fjale te tjera nje qytet apo nje vend nuk mund te behet "smart' nese edhe nenpunesit e tij nuk mbajne hapin e kohes.

Prezantimi i qendres CRDLS